Dnia 15 sierpnia 1951 r. ponad 50-ciu nowicjuszy złożyło pierwszą profesję w Wadowicach.

Minęło 60 lat. Zostało nas 8 kapłanów: Jan Pałyga, Roman Dzwonkowski, Marian Dziczek, Stanisław Charchut, Stanisław Niewiarowski, Jerzy Maj, Henryk Kietliński i Eugeniusz Klimiński.

Nasz dom w Konstancinie udzielił nam gościny dla przeżycia rocznicy w dniu 6 września 2011 r. Nie byli obecni: ks. Jerzy Maj oraz poważnie chory ks. Stanisław Niewiarowski.

Miłym dla nas zaskoczeniem był przesłany dla każdego jubilata list od Księdza Prowincjała Adriana Galbasa SAC z życzeniami i podziękowaniem za wierną obecność w Stowarzyszeniu.

Wyższy Przełożony Prowincji Zmartwychwstania Pańskiego przytacza zdanie z listu św. Pawła:

„A zatem proszę was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście dali ciała swoje na ofiarę żywą, świętą, Bogu przyjemną, jako wyraz waszej rozumnej służby Bożej.”

Pisze dalej: „…te słowa św. Pawła z Listu do Rzymian doskonale oddają sens i wartość konsekracji zakonnej. Właśnie o to w niej chodzi, by rozpoznając Boże wezwanie złożyć Bogu swoje życie jako ofiarę świętą i Jemu przyjemną, by rezygnując ze wzorowania się na „tym świecie” całkowitą inspirację dla swojego życia czerpać z Ewangelii”.

Po braterskim spotkaniu w sali konferencyjnej, podczas Mszy św. koncelebrowanej odnowiliśmy naszą profesję na ręce wiceprowincjała, ks. Zenona Hanasa SAC. W swojej homilii ks. wiceprowincjał wskazał na istotę kapłaństwa – to „naśladowanie Chrystusa, Pośrednika zbawienia w rozmaitych okolicznościach. Kapłan jest powołany, by być między niebem a Ziemią. Podtrzymuje drzwi uchylone, aby inni mogli zobaczyć Boga”. Przytoczył ciekawy wiersz, napisany przez kogoś trzy dni po tragedii Smoleńskiej. Jedna ze strof:

„Chciałbym, żeby ksiądz o miłosierdziu mówił
bez dziennikarskiej poprawności chwili
nieprzemyślanym żargonem uczoności,
Która sens nakazuje znaleźć, nawet, gdy go nie ma.
Chciałbym, żeby ksiądz mnie pobłogosławił
nadzieją miłosierdzia, które mnie oczekuje…”

W imieniu naszym ks. Henryk Kietliński na zakończenie Mszy św. odwołał się do ideowego przesłania naszego Stowarzyszenia „Deus Caritas est” gratulując kolegom 60 lat wierności i na ręce Celebransa złożył podziękowanie wszystkim Przełożonym, wychowawcom i Współbraciom którzy pomagali nam zachować pallotyńskiego ducha.

Ks. Eugeniusz Klimiński SAC